Zaterdag 28 maart trad Lemele aan tegen SV Zalk. De geelhemden stonden verdienstelijk op een tweede plek, achter koploper VSW. Lemele moest het doen met een paar plekken daaronder. Kortom, op basis van de ranglijst beloofde het een spannend affiche te worden!

Om 14.30 uur werd er afgetrapt op een winderig Sportpark An de Steege. Lemele begon wat zenuwachtig aan de wedstrijd, waardoor de thuisploeg na enkele minuten de eerste kans kon noteren. Gelukkig stond keeper Ruan Weelink na zes minuten goed opgesteld om de lage inzet van de thuisploeg te pakken.

Maar na het zenuwachtige begin begon de uitploeg, spelend in het thuistenue, beter in de wedstrijd te komen. De bal werd wat langer in de ploeg gehouden en waar het kon, werd er gecombineerd. Dat leidde in de 27e minuut tot de eerste grote kans voor de Lemelenaren. Opeens stormde Jelmer Kleinjan richting het vijandelijke doel met de bal aan de voet. De verdediger kon ‘m niet meer bijhouden, maar de keeper kwam bij de zwakke inzet als winnaar uit de strijd.

Deze kans was het startsignaal voor de blauwwitten om vaker voor het doel te verschijnen. In de 40e minuut volleerde Bram Kok over uit een afgeslagen voorzet. Een tweede kans, maar ook nu kwam de thuisploeg met de schrik vrij. Toch was het Lemele dat van geluk mocht spreken dat het met 0–0 de kleedkamers in ging. Vlak voor het rustsignaal werd Zalk nog twee keer gevaarlijk. Maar waar de eerste inzet over vloog, kon Ruan de tweede poging uit een corner nog knap pareren.

En zo gingen beide ploegen zonder te scoren aan de thee. Waar Lemele het in de beginfase moeilijk had, kwam het er na een half uur spelen beter in. Zalk werd voornamelijk gevaarlijk door lange ballen over de flanken. Maar kwamen daar nu écht grote kansen uit voort? Nee, deze hadden allen de krantenkoppen niet gehaald.

Na rust waren het de blauwwitten die sterk aan de tweede helft begonnen. Lemele pakte het initiatief en leverde dat ook niet meer in. De bal ging gemakkelijker rond en de thuisploeg werd langzaamaan naar achteren gedrukt. Dit resulteerde in de 54e minuut in een eerste poging voor Giel Zandman. Uit een corner kapte hij slim zijn tegenstander uit, maar z’n inzet verdween van dichtbij over het doel.

Kort daarna kreeg Jelmer op een bal van Wytze de kans om de 0-1 binnen te schieten. Vanaf de linkerkant zette hij zijn tegenstander te kijk, maar ook nu bleek de keeper een grote sta-in-de-weg te zijn. Toen moest de grootste kans van de wedstrijd nog komen…

Uit een lange bal van Ruan liep Erik slim weg van z’n tegenstander. De bal kreeg veel vaart mee door de wind, waardoor Erik moest sprinten om de bal nog voor te kunnen geven. Dat lukte, en hij schoof de bal zo voor de voeten van onze meegelopen scherpschutter.

Jelmer hoefde van vijf meter alleen maar een tikje tegen de bal te geven, maar hij kreeg het toch voor mekaar de bal naast het doel te plaatsen. Dit seizoen heeft hij ze al van zoveel moeilijkere posities gemaakt, maar deze ‘makkelijke bal’ kreeg hij er niet in. De thuisploeg kon opgelucht ademhalen, want die 0-1 zou meer dan verdiend geweest zijn.

In de 67e minuut had Giel nogmaals de openingstreffer op z’n schoen, maar zijn vrije schot van randje zestien vloog enkele centimeters naast het doel. De kansen begonnen zich op te stapelen, terwijl de tijd langzaam wegtikte…

Had de thuisploeg dan helemaal niets meer in te brengen? Nou, een minuut na de kans van Giel kreeg de goed spelende linksbuiten een opgelegde mogelijkheid. Vanaf de linkerkant stormde hij na een steekbal alleen op Ruan af, maar met z’n linkervoet schoof hij de bal net voorlangs. De eerste grote mogelijkheid voor Zalk in de tweede helft.

Het gevaar moest ook van de linksbuiten komen. Enkele minuten later speelde hij zichzelf aan de linkerkant vrij en gaf hij de bal panklaar voor. De spits, die slim vrijkwam van ons centrale duo, kopte de bal onhoudbaar in de verre hoek. 1-0 en het sportpark ontplofte. Tegen de verhouding in, maar ook dat is voetbal.

Vanaf nu was het alle ballen naar voren en hopen dat er nog wat geforceerd kon worden. Bij de thuiswedstrijd kwam Lemele in de slotminuten namelijk ook nog op gelijke hoogte, dus het kon altijd nog. Maar waar het op Sportpark Zandeinde wel lukte, was het dit keer onmachtig.

Op een afstandspoging van Jelmer na, was Lemele niet meer bij machte om de stugge defensie van de thuisploeg kapot te spelen. Na 90 minuten en een beetje floot de scheidsrechter af voor het eindsignaal. Een dolblije thuisploeg, want zij houden nog steeds zicht op de titel. Lemele bleef beteuterd achter. Het grootste deel van de wedstrijd waren de blauwwitten de betere ploeg, met enkele opgelegde kansen. Maar wanneer de scherpte voor het doel mist en Zalk daar wel over beschikt, blijf je toch met nul punten over. De harde wetten van het voetbal.

Lemele speelt nog drie thuiswedstrijden en één uitwedstrijd. Aankomende zaterdag wordt er niet gevoetbald en hebben we een vrij weekend. De eerstvolgende thuiswedstrijd is op zaterdag 11 april. Lemele neemt het dan in eigen huis op tegen BAS uit Biddinghuizen. De wedstrijd begint om 14:45 uur op Sportpark Zandeinde. Hopelijk zien we jullie dan allemaal weer!

Jordin Holsappel