• Lemele komt tekort tegen Wilsum

    Het leek wel bijna lente op Sportpark ‘t Zandeinde.  Met een zon die volop scheen en een lichte bries waren alle ingrediënten aanwezig voor een perfecte voetbalmiddag. Ook het affiche mocht er zijn: Lemele nam het thuis op tegen Wilsum: de nummer vijf tegen de nummer twee. Voor Lemele betekende dat aanhaken, of tijdelijk afhaken. De equipe van trainer Geert Tichelaar mocht deze wedstrijd eigenlijk niet verliezen.

    Om stipt 14:45 uur floot de scheidsrechter voor het beginsignaal. En om 14:46 uur had Lemele al op een 1-0 voorsprong moeten staan. Rechtsbuiten Yur Hekman werd direct weggestuurd en zijn voorzet zou normaal gesproken een buitenkansje zijn voor topscorer Jelmer Kleinjan. Maar Jelmer had z’n vizier nog niet helemaal op scherp, en kon de opgelegde mogelijkheid niet benutten.

    Lemele hield na deze kans licht het initiatief, maar ook de bezoekers lieten zien dat ze af en toe keurig het balletje rond konden laten gaan. Ondanks wat plaagstootjes van beide kanten bleef het de eerste twintig minuten vooral afwachtend. Daar kwam in de 22e minuut echter verandering in. Na een lange bal van achteruit werd een cruciaal kopduel gewonnen door de bezoekers, waardoor de rappe rechtsbuiten alleen op doelman Ruan Weelink kon afstormen. De aanvaller bleef ijzig kalm en schoof de bal in het net: 0-1.

    Een wake-up call voor de Lemelenaren, want na de achterstand begon de ploeg beter te voetballen. De bal ging makkelijker rond en langzaamaan werd Wilsum wat na achteren gedrukt. Dat resulteerde na een half uur spelen tot een grote kans voor onze 10, Erik Lubbers. Een lange haal van Ruan vloog over alles en iedereen heen, waardoor Erik de stuiterende bal over de doelman probeerde heen te lobben. Dat lukte ook, echter stuiterde de bal vervolgens via het gras tot overmaat van ramp ook óver de lat… Wat een pech.

    In het restant van de eerste helft had ook Wilsum nog twee goede pogingen om de score te verdubbelen. Beide kansen troffen geen doel, waardoor de thuisploeg de kleedkamers opzocht met een 0-1 achterstand. In de tweede helft moest er uit een ander vaatje getapt worden!

    De tweede helft zorgde ook meteen voor een ander wedstrijdbeeld. Wilsum zakte nu ver in en wilde vervolgens met lange ballen gevaarlijk worden. Hierdoor kregen de blauwwitten meer ruimte om te voetballen, maar tot grote kansen kwam het niet. Er miste creativiteit en het blok van de bezoekers stond sterk.

    In de 58e minuut kuste een pegel van de rechtsbuiten de lat van Ruan. Een waarschuwing op wat komen ging, want niet veel later werd het 0-2. Na een lange bal kwam de bal uiteindelijk voor de voeten van de aanvaller, die wel raad wist met deze kans. Erik kon een minuut later meteen de spanning weer terugbrengen, maar zijn poging op aangeven van Damien Dijk belandde net naast de verkeerde kant van de paal.

    En zo zakte het geloof langzaam weg. In de 68e minuut was het de nummer 10 van Wilsum die met een zondagsschot de derde treffer van de dag kon noteren. Een onhoudbaar schot voor de keeper zorgde voor veel gejuich van alle meegekomen supporters uit Wilsum.

    Was de wedstrijd dan helemaal over? Nou, toch niet. Ondanks dat het scorebord bijna de 90 minuten aantikte, knapte invaller Rinze Horsman in de 88e minuut ontzettend knap raak na een vrije trap van Wytze Schrier. Zijn kopbal van 16 meter vloog hard over de kansloze keeper. En twee minuten later stond het opeens 2-3. Vanuit een klutssituatie was het dit keer wel Jelmer die de trekker succesvol over kon halen. Zal het dan toch nog? Lemele is immers al wel vaker succesvol geweest in de dying seconds…

    De thuisploeg kon de bal er nog één keer in pompen, maar deze inzet werd onschadelijk gemaakt. Een paar seconden later floot de arbiter voor het eindsignaal. Een 2-3 verlies, waardoor Lemele voorlopig even af moet haken om de bovenste plekken. De jonge ploeg werd deze wedstrijd vooral op inzet en beleving afgetroefd. Twee eigenschappen die de komende wedstrijd enorm belangrijk zullen zijn. Dan reist het af naar buurman Marle, voor de ‘Derby om de Regge’.

    Jordin Holsappel